Dag 09 – Terug naar huis

Gaap, het is ontzettend vroeg als de wekker gaat. Vijf uur geeft hij aan! Wie bedenkt er dan ook om nu te gaan vliegen? Arkefly… We kleden ons snel aan, pakken de koffers in en staan dan zo rond tien voor 6 beneden in de foyer. Iets voor zes gaan we buiten staan. Dan komt er net een busje voorrijden. Yep, we mogen instappen. We staan op zijn papieren om naar het vliegveld te gaan. Er komen nog twee Hollandse meiden aanlopen. Ook zij gaan met ons mee. Zij zijn vooral naar Dubai geweest om te shoppen. Ze hebben behoorlijk wat tassen bij zich.

We rijden richting Downtown. Ook daar halen we nog twee meiden op en ook zij zijn hier geweest voor te shoppen. Dan rijden we door naar het vliegveld. Ons vliegtuig vertrekt om 09.55 uur, maar hier houden ze blijkbaar stipt de ‘3 uur voor vertrek’ aan. We zijn zelfs wat ‘te’ vroeg. Kwart voor zeven zijn we op het vliegveld. Als eerste moeten we meteen door de bagagecheck, maar echt secuur zijn ze niet. De flessen water mogen ook gewoon mee.

IMG_2778

Dan moeten we een minuut of 20 wachten voordat er een balie van Arke open gaat. We droppen de koffer en omdat we gisterochtend onszelf al stoelen hebben gekocht (toch maar wel op de terugweg), zitten we nu naast elkaar op rij 24. Dan lopen we door naar de gate. Eerst door de douane en dan weer door een bagagecheck. Na de bagagecheck merk ik ineens dat ik mijn vestje kwijt ben. Paniek, paniek! In mijn hoofd ga ik de route na en kom tot de conclusie dat deze nog in een karretje ligt net voor de douane. Hmz, dat vestje ben ik dus kwijt. Of toch niet? We wagen het erop en geven te kennen aan één van de medewerkers bij de bagagecheck dat mijn vestje nog voor de douane moet liggen. Er wordt wat over en weer gepraat en ze verwijzen me naar een dame. Zij vraagt mijn paspoort en ze gebaart dan dat ik haar achterna moet lopen. Martijn mag niet mee. Ohjee, ik met mijn gebrekkig Engels. Gaat dat wel goed? Via de zijkant bij de douane wordt mijn paspoort ingeleverd bij een hokje met veel mannen. Dan komen we uit bij waar we ons karretje gelaten hebben. Maar ons karretje is weg! Met handen en voeten maak ik duidelijk waar ik mijn vestje heb gelaten. De dame spreekt een medewerker van de karretjesbeheer aan. Hij weet meteen wat ik bedoel en loopt weg. Een minuut later komt hij terug met in zijn hand: mijn vestje! Super blij en enthousiast bedank ik de man. Dan lopen de dame en ik weer via dezelfde weg naar de bagagecheck. Uiteraard wordt mijn paspoort ook weer opgehaald.

Niet handig van me om mijn spullen zo rond te laten slingeren, maar toch ook wel weer leuk om zo iets mee gemaakt te hebben. Zo kom je nog eens ergens. Snel lopen we weer verder en komen dan in het gedeelte waar de Gates, winkels en restaurantjes zijn. Mooi, aangezien we best zin hebben in een ontbijtje. Na een beetje rondgelopen te hebben, komen we uit bij de Starbucks. Toevallig ook nog eens in de buurt van onze Gate 104. We nemen een cappuccino, jus d’orange en ieder twee croissantjes. Het smaakt ons erg goed. Dan mogen we al door de gate en vrijwel meteen mogen we boarden. De twee meiden welke als laatste in ons busje stapten, zitten toevallig voor ons.

De captain roept om dat het eerst een uur of 5 vliegen is naar Burgas (Bulgarije) en daarna nog drie uur naar Nederland. Oh, we krijgen dus een tussenstop. Een goed twintig minuten na de oorspronkelijke tijd van 09.55 uur stijgen we op. Het is ontzettend mistig door de smog. Hierdoor zien we het zeilschip enorm slecht. In de verte is ‘de Palm’ ook nog net te zien, maar ook erg slecht. Jammer.

Als het lampje van riemen vast uitgaat, gaan we meteen even plassen en pakt Martijn de laptop uit de tas. We hebben de eerste aflevering van The Voice (of America) gedownload en die kunnen we nu mooi gaan bekijken. Ondertussen komen de stewardessen langs met het eten: kip, erwten met wortelen en aardappelpuree. Het smaakt aardig. Na een goed drie uur The Voice is het afgelopen en geeft de laptop aan dat de accu bijna leeg is. Goed getimed!

IMG_2797

We vermaken ons verder met wat muziek en dommelen wat weg. Maar we worden gestoord door de dame voor ons. Zij vindt het maar wat irritant dat Martijn met zijn knieën in haar rug zit te porren. Sorry, maar Martijn is lang… Aangezien Martijn de ruimte prima vindt, passen we ervoor om extra beenruimte te kopen bij Arke. Zij heeft er kennelijk last van, waarom betaalt zijn dan niet extra? Wij klagen tenslotte niet.
Gelukkig ontstaat er geen discussie en kunnen we weer verder dommelen.

IMG_2814

Kwart over drie (Bulgaarse tijd – nog maar een uur tijdsverschil met Nederland) landen we op Burgas Airport. Het landschap is enorm wit. Koud! Het vliegtuig wordt weer voorzien van brandstof, de toiletten worden geleegd en de vleugels worden afgespoeld (er blijk wat ijsvorming op de vleugels te zitten). Wij mogen aan boord blijven, maar de brandweer staat wel uit voorzorg buiten. Een uur later is het gebeurd en gaan we weer de lucht in.

IMG_2841

Iets na vieren (Nederlandse tijd) gaan we vliegen onder de wolken. We vliegen over Twente en de Flevopolder. We vliegen zelfs over Walibi World. Tien voor half 5 landen we op Schiphol Airport. Uiteraard op de Polderbaan en moeten dus nog een minuut of 10 taxiën naar de gate.

IMG_2885

We stappen uit en bij de douane zien we dat het erg rustig is. Er staan maar drie mensen voor ons! Dan lopen we, via het toilet, naar de bagageband. De band loopt al met wat koffers en dan zien we ineens onze koffers. Jee, dat is snel. Zo snel hebben we het nog nooit meegemaakt. Een goed twintig minuten na het uitstappen uit het vliegtuig hebben we onze koffers al!

Als we naar de aankomsthal willen lopen, worden we tegen gehouden door een medewerker van de bagagecheck. We moeten de koffers door de scanners halen, maar ze zien – uiteraard – niets bijzonders. Ook worden we ondervraagt of we wellicht meer dan 10.000 euro geld op zak hebben. Uiteraard hebben we dit ook niet. Dan mogen we doorlopen. We kopen een treinkaartje en zien dan dat de trein van 17.00 uur net weg is. Kwart over 5 gaat er een nieuwe trein naar Den Bosch.

De treinrit zelf loopt voorspoedig. Buiten ligt er ook geen sneeuw meer, dus de NS kan gewoon doorrijden. In Den Bosch kunnen we meteen instappen in busnummer 72 en iets voor 19.00 uur zijn we weer thuis. Uiteraard gaan we meteen de katten ophalen in het pension, maar dit loopt niet zoals we hoopten. Als we de wijk uit willen rijden, slaat de motor van de auto af. Helaas heeft de bestuurder achter ons dat niet door en knalt achterop onze auto! Gelukkig gaat dit niet erg hard, maar er zit toch wel wat schade op de bumper. Omdat de bestuurder enorme haast heeft, vraagt hij of de afhandeling hiervan op een later tijdstip kan. We wisselen telefoonnummers uit en gaan dan eindelijk op weg naar het pension. Heerlijk knuffelen we onze katten en beseffen dan toch echt dat de vakantie over is…
Voor iedereen die met ons ´meegereisd´ heeft: dank je wel! Ook de reacties waren erg leuk om te lezen. Wellicht tot de volgende vakantie? In mei gaan we voor drie weken naar Amerika. Van Denver naar Houston, zie http://usatour2012.wordpress.com/

21-2-2012 19-30-16

Tot dan?!

Advertenties
Geplaatst in Verslag | 7 reacties

Dag 08 – Aquaventure Waterpark en The Lost Chambers Aquarium

Zoals gebruikelijk blijven we nog heel even liggen als de wekker om kwart voor acht gaat. We kleden ons aan, checken het internet en gaan dan ontbijten.

Na het ontbijt gaan we eerst nog even naar de hoogste verdieping. Hier heb je een zwembad op het dak. We fotograferen het uitzicht en gaan dan weer even terug naar de kamer voor de tandenpoets. We bekijken op internet hoe we het beste naar Aquaventure bij het Atlantis Hotel op Palm Jumeirah kunnen komen. We besluiten om met de metro naar Dubai Internet City te gaan en vanuit daar de taxi naar Atlantis te nemen. Je kunt vanaf de metro ook naar het begin van de palm lopen en daar de monorail pakken, maar lopen zien we nu nog niet zitten en de monorail kost tenslotte ook weer geld. Wellicht nemen we de monorail op de terugweg, maar nu willen we eigenlijk snel naar het waterpark.

Voordat we de metro nemen, lopen we eerst nog een stukje voor de Mall of the Emirates langs. Vanaf de andere kant van de weg heb je een mooi uitzicht op de skidome.

IMG_2570

Daarna lopen we de mall binnen om zo de metro te pakken. Als we uiteindelijk bij Aquaventure aankomen, is het 11 uur. De taxirit heeft ons inclusief fooi 30 AED gekost.

IMG_2745

Het is al behoorlijk druk bij de kassa en we wachten maar liefst een goed kwartier voordat we aan de beurt zijn. We kopen een combiticket met The Lost Chambers Aquarium. Deze zit ook gevestigd in het Atlantis hotel. Het waterpark is vandaag geopend tot 6 uur en het aquarium tot 10.

We kleden ons om en als Martijn onze spullen in het kluisje wil doen, blijkt er iets mis te zijn met het elektronische ‘horloge’. Blijkbaar was het kluisje nog niet geactiveerd. Na iets meer dan een kwartier is het geregeld en kunnen we dan eigenlijk het waterpark in, maar omdat het zo ontzettend druk is, zijn vrijwel alle bedjes al bezet. We moeten goed zoeken, maar dan eindelijk vinden we twee bedjes naast elkaar, bij het Shark Bites restaurant. Snel onze kleren uit en het water in. We hebben totaal geen idee wat er voor glijbanen hier zijn, want van de plattegrond welke we bij de kassa gekregen hebben, worden we niet veel wijzer. We gaan gewoon het water in bij de eerste gelegenheid die we zien. We kunnen te water bij een soort van lazy River. Dan is het nog op zoek naar een band. Snel hebben we er eentje gevonden, maar de tweede laat lang op zich wachten. We zien bij verschillende bedjes wat banden liggen, maar er ligt niemand op die bedjes. Dat vinden we wel een beetje asociaal. Bedoel, een handdoek op je bedje leggen is uiteraard logisch, maar ook nog een band bezet houden… nee, dat vinden wij niet echt kunnen. Martijn loopt naar één van die bedjes en pakt gewoon een band. Dan kunnen we eindelijk te water.

IMG_2613

Als we een goed vijf meter rustig op de band liggen, zien we ineens dat het een soort van wildwaterbaan is! Leuk! Het is gewoon een 1-persoons piranha. Zo volgen er nog meer van dit soort stroomversnellingen. Dan kun je kiezen of je verder gaat met deze stroomversnellingen of dat je een glijbaan doet met je band. We kiezen voor deze laatste en worden dan met band en al op een lopende band gezet naar boven. We komen helemaal boven in The Ziggurat (tempel) uit en gaan dan met een blaster weer naar beneden.

IMG_2662

Helaas is hij maar kort. Weer komen we uit in ‘the lazy river’. We dobberen wat rond en komen dan uit bij een stukje waar ze telkens wat golven loslaten. Dat is leuk zeg! We golven een rondje en dan gaan we weer verder dobberen. We dobberen zo het park wat door en doen verschillende glijbanen met de band. Maar telkens zijn ze net te kort om echt leuk te zijn. Tot nu toe heeft Wild Wadi Waterpark nog steeds onze voorkeur.

Na een uurtje zijn we het beu en gaan we weer terug naar onze bedjes. Onze magen hebben ondertussen ook wel wat trek gekregen en we bekijken het menu van het restaurant naast onze bedjes. Dat ziet er prima uit. We nemen wat cheese fries (friet met gesmolten kaas) en gefrituurde uienringen. Ik neem er een heerlijke fruitpunch bij en Martijn een Banana Mocha Frappuchino.

Na de lunch gaan we de Ziggurat beklimmen. Vanaf hier kun je ook verschillende glijbanen pakken. Er is zelfs een glijbaan welke uitkomt in een aquarium. Met je bandje dobber je door een buis en kun je allerlei vissen spotten. Ook roggen en haaien zwemmen voorbij. Erg leuk gedaan.

IMG_2637

IMG_2633

De hoge steile glijbaan doen we niet. Er staat een behoorlijke rij. We lopen weer terug naar onze bedjes, maar de zon is inmiddels achter het restaurant verdwenen. Aangezien ik toch nog wel wat zon wil meepikken, verhuizen we naar het strand wat ook bij Aquaventure hoort.

IMG_2595

Heerlijk die zon. Na een goed half uurtje zijn we helemaal droog. We besluiten nog wat rond te lopen door het park om te kunnen fotograferen. Om half 5 zijn we rond en gaan we terug naar de kluisjes. Maar wie zijn we daar nu? Het Engelse gezin van de Jeepsafari. Wat toevallig! Zij hebben zich net omgekleed en gaan nu richting The Lost Chambers. Nou zeg, wij ook… alleen wij moeten ons nog even omkleden.

Na een minuut of tien lopen we het waterpark uit. We zijn het erover eens. Aquaventure is een super leuk park, maar Wild Wadi Waterpark vinden we net wat leuker. Aquaventure is wel een stuk mooier aangekleed, dat dan weer wel. Wild Wadi is vooral vrij simpel, maar ook dat heeft zijn charme. Wild Wadi heeft vooral leukere waterattracties, al zijn de stroomversnellingen hier in Aquaventure toch ook wel heel erg leuk.

The Lost Chambers ligt vrijwel tegenover het waterpark. Het aquarium is niet zo heel groot, maar wel enorm veel vissen. Echt heel veel vissen! Een goed twintig minuten later zijn we helemaal rond. Uiteraard zijn we het Engels gezin ook nog een keer tegengekomen.

IMG_2683

We lopen weer terug naar de ingang. Vanaf hier kun je de taxi weer terugpakken, maar die rij is echt ontzettend lang. We besluiten om de monorail te pakken. Deze kost ons 15 AED per persoon. De rit zelf is best leuk. De monorail ligt een stuk hoger als de weg, waardoor je een mooi uitzicht hebt op het Atlantis hotel en de skyline van Dubai (althans, van het Jumeirah gedeelte). Als we bij het eindpunt zijn van de monorail, willen we een taxi naar de metro pakken, maar het ziet er naar uit dat het moeilijk wordt om een taxi te scoren. Er staan meer mensen langs de kant te wachten en het lijkt alsof er weinig taxi’s langs zullen komen. We zien ook veel mensen doorlopen, dus wij hobbelen daar maar achteraan. Dan gaan we maar lopend naar het metrostation. Gelukkig is het nu niet zo warm meer, dus erg goed vol te houden. Het is een beetje zoeken, maar uiteindelijk na een minuut of 20 lopen, komen we uit bij een metrostation. Het blijkt het Nakheel metrostation te zijn. Deze ligt eentje verder dan waar we vanochtend zijn uitgestapt.

Het is behoorlijk druk in de metro. We worden bijna in elkaar gedrukt, zo druk. Bij de derde halte mogen we er weer uit. Gelukkig,.. in die drukte is het toch niet helemaal lekker. Inmiddels is het half 7 en hebben we toch wel wat honger gekregen. Aangezien we nu toch al in de Mall of the Emirates zijn, besluiten we om niet eerst terug naar het hotel te gaan, maar meteen ergens een hapje te gaan eten. Maar waar? Fridays of toch weer P.F. Changs? We gaan voor de Chinees! TGI Fridays kennen we natuurlijk al vrij goed en Changs hebben we pas nog maar ontdekt. En ook leuk om de vakantie mee af te sluiten waar we juist mee zijn begonnen. Toch?

Bij PF Changs is het vrij druk, maar krijgen toch meteen een tafel toegewezen. De vorige keer hadden we twee keer kip en nu willen we gaan voor wat vlees en vis. Ook nemen we dit keer een voorgerecht. We kiezen als eerste voor de Crab Wontons en de Chicken Egg Rolls. En als hoofdgerecht nemen we peppersteak en garnaaltjes met gesuikerde walnoten en meloenbolletjes. Het smaakt ons wederom erg erg goed!

IMG_2756

IMG_2760

We rekenen af en lopen dan weer terug naar ons hotel. Bij de balie vragen we of we morgenochtend een ontbijtbox mee kunnen krijgen. We worden namelijk om 6 uur opgehaald door Arke, maar het ontbijtbuffet opent pas om half 7. Volgens de hostess van Arke is dit mogelijk, maar helaas. De medewerker achter de balie zegt ons dat dit niet mogelijk is. Helaas, morgen dus geen ontbijtje. Als we terug op onze kamer zijn, lezen we wat op het internet, we douchen en herorganiseren de koffers.

Om 22.00 uur gaan we nog eventjes naar de lobby, naar de Sport Bar. Ajax voetbalt vanavond tegen Manchester en wordt hier live uitgezonden. Dat willen we natuurlijk ook eventjes zien. Onder een genot van wat wijn en Cola met Spicy Captain Morgan whisky bekijken we de eerste helft. Helaas blijft het bij een 0-0 stand. Wellicht dat de Amsterdammers in de tweede helft nog scoren, maar dat lezen we morgen wel.

Dit was dan toch echt onze vakantie. Het zit er weer op helaas. Negen dagen Dubai (effectief maar zeven uiteraard) is niets te veel. We zouden eigenlijk nog best twee á drie dagen gevuld kunnen krijgen. Heb tenslotte nog steeds een paar to-do’s op mijn lijstje staan welke we nog niet gedaan hebben. Zoals Global Village, Za’abeel Park, Jumeirah Beach of de Jumeirah Moskee. Ook Dubai Marina lijkt ons wel leuk.

Kortom, Dubai is een absolute aanrader!

Geplaatst in Verslag | 13 reacties

Dag 07 – Souk Al Bahar, Dubai Mall en Dune Dinner Safari

Omdat we gisteren vrij laat thuis waren en geen zin meer had om het verslag te tikken van die dag, ben ik vandaag maar vroeg opgestaan om het verslag alsnog te typen. Iets na half 8 zit ik achter de laptop. Martijn dommelt nog wat, maar gaat na een goed kwartiertje sluimeren douchen.

Rond een uur of 10 gaan we ontbijten en als we terugkomen op de kamer, gooien we het verslag online. Om 15.00 uur moeten we weer terug zijn in het hotel, want dan worden we opgehaald voor de Dune Dinner Safari, ofwel: met de jeep door de woestijn en daarna eten. Op ons programma staat alleen nog het bezoeken van de Souk Al Bahar. Deze grenst aan de Dubai Mall en we zagen in een ander verslag over Dubai een hele mooie foto van Souk Al Bahar met de Burj Khalifa op de achtergrond. Dus die foto wil ik ook hebben!

Omdat we niet van plan zijn om veel met de metro te gaan, willen we vandaag geen dagpas maar gewoon een retourtje. Een dagpas kost 14 AED en zoals wij begrijpen, kost een retourtje 9 AED. Het mannetje achter de kassa vraagt ons of we ook de bus erbij willen hebben naar de Dubai Mall. Het is namelijk een goed tien minuten lopen. Dit kost natuurlijk ook weer wat extra, dus we bedanken hem hiervoor. We lopen wel. Dan laat het mannetje ons het totaalbedrag zien van 22 AED in totaal. We snappen er niets van. Dat zou dan toch gewoon 18 AED moeten zijn? Hij rekent het ons voor, maar we snappen niet hoe hij eraan komt. Nogmaals legt hij het uit en dan valt het kwartje. Je moet eerst een leeg kaartje kopen van 2 AED en dan is het heen 4,50 en terug ook weer 4,50. Samen is dit 11 AED en dus voor twee personen 22 AED. Maar we hebben natuurlijk al zo’n lege kaart. Maar dit blijkt niet goed te zijn voor enkeltjes of retourtjes, aangezien het een dagenkaart is. We stappen uit de rij om te overleggen wat nu te doen. We besluiten om gewoon maar weer een dagkaart te kopen. Of we nu 11 AED aan een retourtje uitgeven of 14 aan een dagpas. Dat scheelt natuurlijk niets. Wie weet wat waar we uiteindelijk toch nog heen gaan met de metro.

We nemen de metro richting Rashidiya en stappen vier haltes verder weer uit. Als we het station uitlopen, komt er een bus voorrijden. We beseffen dat we nu met onze dagkaart gewoon gratis met de bus mogen rijden. Dus tja, waarom dan toch lopen? Mijn voeten zijn tenslotte nog niet helemaal genezen. Het lopen gaat, maar niet van harte. Dus we stappen in. Een goed vijf minuten later worden we afgedropt bij de ingang van de Dubai Mall. Vanuit hier lopen we naar de Souk Al Bahar. Als we over de brug naar de souk lopen, begint ons project ‘zoek de fotolocatie’. Dit blijkt nog niet heel erg gemakkelijk te zijn. Het is niet zo’n hele grote souk, maar toch kunnen we de locatie niet gevonden krijgen. We lopen via de buitenkant weer naar de andere kant en als we dan via het hotel The Palace weer naar de souk lopen, staan we ineens oog in oog met onze fotolocatie! Wat een prachtig uitzicht! Ze zouden hier eigenlijk een bar of iets dergelijks met cocktails moeten maken. We zouden ons uren kunnen vermaken hier.

DSC_9203

We maken wat foto’s en dan schiet ineens het beeld van onze camera op zwart. What the… Toch niet weer he? Jawel, het lijkt er wel op. Onze camera vertoont dezelfde kuren als afgelopen vakantie in Florida, in oktober. Je kunt dan alleen nog maar zwarte foto’s maken. GVD! Dat is toch niet normaal? Je koopt een camera in september en in oktober is hij na twee weken intensief gebruik ineens kapot. We hebben hem laten maken (hij is bijna een maand weggeweest in reparatie) en nu in februari is hij na bijna een week intensief gebruik weer kapot. De sluiter is dan kapot. Niets meer aan te doen nu. Wat zijn we toch blij dat we nu de Canon S95 nog bij ons hebben!

Ontzettend teleurgesteld en boos tegelijk (we eisen nu een nieuwe camera en niet nog een reparatie) lopen we weer terug naar de Dubai Mall. We hebben besloten om deze teleurstelling weg te mogen drinken bij TGI Fridays! We lopen naar de tweede verdieping en gaan bij Fridays buiten zitten. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op de Burj Khalifa en de waterfonteinen. We willen wat bestellen en spreken een medewerkster aan, maar ze is wat verward en met een vrij chagrijnig gezicht noteert ze toch onze bestelling. We bestellen een Tennessee Appetizer (wat in de US gewoon Jack Daniels saus heet) en beide een cocktail.

Als we bijna tien minuten wachten en nog steeds niets voor onze neus hebben (dus ook geen drinken), spreekt een andere medewerker ons aan. Of we al besteld hebben. Allang jongeman! Dan na nog eens een minuut of drie komt er weer een medewerker naar ons toe met dezelfde vraag. Ja, we hebben al besteld en willen graag nu wat te drinken! Na een minuut of vijf komt dan eindelijk onze cocktails, uiteraard met wat excuses. Onze lunch arriveert dan ook vrij snel.

IMG_2373

 

Ondertussen zijn de fonteinen ook weer begonnen met dansen. Blijkbaar is dat niet alleen ’s avonds, maar de gehele dag door elk half uur. Erg mooi.

IMG_2383

Inmiddels is het bijna 2 uur en aangezien we om 3 uur terug in het hotel moeten zijn, gaan we snel weer terug naar de metro. We zien weer een bus en vragen na of hij ook naar de metro gaat. Als dit wordt bevestigd, stappen we in. Hij blijkt alleen niet rechtstreeks naar de metro te gaan. Via een kleine omweg, via de bouwputten tussen de grote gebouwen door, komen we na een minuut of 15 toch aan bij de metro. Deze arriveert na een goed 3 minuten wachten en om kwart voor 3 zijn we weer terug in ons hotel. We houden snel een plaspauze en gaan dan weer beneden. Onze chauffeur is een goed 5 minuten ‘te laat’. We mogen met hem meerijden in een Land Cruiser. Prachtige auto! In de auto zitten nog vier mensen: een gezin uit Engeland. We moeten ons door het drukke verkeer wurmen, maar de chauffeur weet een andere weg welke wellicht niet zo druk is. Altijd leuk, zo’n stadstour.

Dan rijden we langs Dubailand, of eigenlijk… waar Dubailand had moeten komen. Er staat wel een gebouw met Dubailand erop, maar verder is er niets te zien. Iets verderop rijden we ook langs Universal Dubai. Alleen de bekende hoofdpoort staat er, maar als je daardoor heen kijkt, zie je alleen maar zand! Hoe raar is dat? Stel je eens voor: alleen maar wat zand oppervlakte en dan die bekende hoge poort van Universal, in the middle of nowhere dus. Erg apart. Ooit was het plan om hier een soort van tweede Disneyworld te maken, met een tiental pretparken. Maar door de recessie is het geld opgeraakt en zijn ze dus gewoon maar ineens gestopt met bouwen. Zie hieronder een foto uit 2010 van de bouwplaats. Zo ligt het er nu dus nog steeds bij..

Na een goed drie kwartier rijden komen we uit bij een winkeltje. Onze chauffeur vraagt of we wellicht behoefte hebben aan een plaspauze. Hier maken we maar even gebruik van. Dan zien we ook de andere landcruisers parkeren. Waarschijnlijk is dit zo’n verzamelplaats voor de organisatie om er voor te zorgen dat je iets koopt uit het winkeltje. Hiermee verdient de organisatie dan ook weer geld. Na een minuut of tien rijden we weer verder. Nog geen vijf minuten later zijn we weer bij een verzamelpunt. Ditmaal om de banden van de auto’s wat leeg te laten. Daarmee kunnen ze dan beter door het zand heen rijden.

Als alle auto’s gereed zijn, gaan we dan eindelijk de zandduinen in. Onze chauffeur verzoekt ons om de riemen vast te maken en al snel veranderd het gewone autorijden in een soort van achtbaan. Steil gaan we de heuvels op en slippen we van links naar rechts en dan driften we weer naar de andere kant. Wat een geweldige ervaring! We vliegen alle kanten op. Daar zijn dus die riemen voor. Het is echt een heerlijk gevoel in de maag, om er misselijk van te worden! Maar wij worden niet misselijk, wij willen meer en meer.

IMG_2421

De safari duurt een minuut of 20 en dan maken we een tussenstop. We zijn nu midden in de woestijn. Om ons heen alleen maar wat zand (en de rest van de auto’s). We maken wat foto’s en na een stop van een kwartier rijden we weer verder.

IMG_2461

Ditmaal vrij rustig allemaal. Een goed half uur rijden komen we aan bij een kamp. Hier zullen we vanavond gaan eten. De zon is bijna onder en in het kamp kun je van alles doen: op een kameel zitten, henna laten zetten, waterpijp roken… Maar we doen geen van allen en gaan op een kussen op de grond zitten. We kletsen wat met het Engels gezin en dan wordt er omgeroepen dat het voorgerecht gereed is. Dit blijken een paar kleine hapjes te zijn.

IMG_2486

Dan komt er een buikdanseres op. Het ziet er erg leuk uit, maar na een goed drie minuten zijn wij het alweer beu. Vooral veel van hetzelfde.

IMG_2495

Na het liedje gebaart de danseres dat we allemaal mee mogen dansen, maar iedereen is wat terughoudend. Gelukkig zijn er een paar meiden die uiteindelijk ook wel willen dansen.

Daarna is het hoofdbuffet geopend. Kip, lam, wat salade. Het smaakt ons erg goed. En niet veel later mogen we ook wat van het fruit pakken (watermeloen, ananas en wat pudding).

IMG_2513

Ineens komt er weer een optreden. Ditmaal is het een man. En hij draait en draait en draait… Hij blijft maar draaien, waardoor de rok welke hij aanheeft erg mooi ronddraait. Het ziet er allemaal erg leuk uit, maar ook nu weer hebben we het wel na een minuut of 3 gehad. Maar hij blijft maar draaien en draaien. Wat dat betreft wel knap van hem natuurlijk. Wij zouden na vier rondjes al dol zijn, maar hij blijft maar draaien en draaien. Ook hij vraagt na zijn liedje of er mensen met hem mee willen draaien. Pfoe, ons niet gezien hoor.

Om een uur of 8 is het afgelopen. We verzamelen ons weer bij de Jeep en rijden dan naar een verzamelpunt voor de jeeps waar ze de banden weer vol kunnen pompen. Dit duurt bij elkaar bijna twintig minuten en rijden dan weer terug naar het hotel waar we om kwart over 9 netjes voor deur weer worden afgedropt.

Een echte aanrader, deze excursie! Echt een geweldige ervaring. We hebben ook wat filmpjes gemaakt van de tocht, maar door het trage internet hier, kunnen we ze helaas niet nu plaatsen op de blog. Wellicht later ooit, maar nu zullen jullie het toch met wat foto’s moeten doen.

Morgen staat op de planning weer heerlijk ontspannen in een waterpark. Ditmaal bij het Atlantis Hotel: Aquaventure. Dit lijkt ons een goede besteding van onze laatste dag hier in Dubai.

Geplaatst in Verslag | 10 reacties

Dag 06 – Ferrari World Abu Dhabi

Wauw… Wauw! Meer kan ik even niet uitbrengen voor deze geweldige achtbaan! Dat is in één woord samengevat het verslag van de dag. Het uitgebreide verslag lees je hieronder Glimlach

De wekker gaat erg vroeg. Kwart voor zeven! We dommelen nog wat, maar staan dan toch maar op. Het is valentijnsdag vandaag. De dag van de liefde en rode spullen. Ferrari rood dus. Ondanks dat het park pas om 11 uur open gaat, hebben we nog een lange reis voor de boeg. Althans, we wisten dat deze lang was, maar zó lang?! Dat hadden we van te voren niet ingecalculeerd.

Na het ontbijt en wat internet vertrekken we om half 9 richting de metro. We moeten weer eerst naar downtown Dubai om vervolgens daar op de bus naar Abu Dhabi te gaan. Het busstation ligt bij metrostation Al Ghubaiba. We gaan op zoek naar busnummer E1-Abu Dhabi, maar krijgen deze niet snel gevonden. We vragen het na aan een mannetje wat aan zijn kleding te zien bij het busstation hoort en hij verwijst ons naar de ticketkraampje. We krijgen voor 25 AED per persoon (ca 5 euro) een ticket naar Abu Dhabi Busstation achter ons bevindt zich busnummer E1. Als we in willen stappen, worden we tegengehouden. De bus blijkt voor alleen mannen te zijn. De volgende bus is ook voor gezinnen. Gelukkig arriveert deze als snel en dan om exact 10.00 uur zijn we op weg naar Abu Dhabi.

DSC_8812

We rijden wat door downtown en komen dan uit op de bekende weg welke we al vaker hebben gereden deze week. Dit is volgens mij de hoofdstraat van Dubai om van de ene naar de andere kant te komen. We rijden dus ook weer vlak langs ons hotel af.

DSC_8813

Als we Dubai uit zijn, is er ontzettend weinig te zien. Veel zand en wat gras… Ik sluit mijn ogen en Martijn vermaakt zich met het lezen van wat reisgidsen. Zo af en toe spiek ik door één oog of we er al zijn, maar helaas… Lang blijft het een saaie rit. Pas na 2 uur (!) reizen komen we aan op het busstation van Abu Dhabi. We hadden een uur verwacht, niet twee! Dan komt er voor ons een grote uitdaging: op zoek naar busnummer 190 naar Ferrari World. We hadden al in een reisverslag van een ander stel gelezen dat je dan naar de overkant van de straat moest. Maar welke straat dan? We zien wel een hele grote hoofdstraat, maar dat kan het toch niet zijn? We vragen het een paar keer na, maar daar worden we niet wijzer van. Binnen kunnen we alleen kaartjes voor Dubai kopen, maar niet voor Abu Dhabi zelf. Tja, daar komen we zo juist pas vandaan. We vragen het na waar we de tickets dan kunnen kopen en hij verwijst ons naar de bus. In de bus zelf kun je de tickets kopen. Maarja, waar is die bus dan? Maar ook daar worden we niet veel wijzer van.

We lopen weer naar buiten, kijken wat rond, maar zien geen bus 190. Dan eindelijk wijst er ons iemand écht de weg. We moeten inderdaad de grote hoofdstaat oversteken. De man wijst zelfs het busbordje aan. Het is moeilijk te zien, omdat de weg nogal breed is, dus het bordje ver weg staat. Maar we zien hem! Maar hoe komen we aan de overkant? Het is een vijfbaans-weg. Gelukkig geen snelweg, maar toch wel behoorlijk druk. In de verte zien we verkeerslichten staan, maar deze vinden we te ver lopen. We zijn namelijk bang dat we anders de bus missen als we omlopen. En aangezien de bus maar één keer per uur gaat, willen we hem absoluut niet missen. Het is tenslotte al kwart over 12 en willen graag vandaag nog naar Ferrari World.

De eerste vijf banen zijn gemakkelijk. We staan al snel tussen de twee rijbanen in op wat gras. Maar dan wordt het wat moeilijker. Het is behoorlijk druk. Aangezien we geen zin hebben in een soort van Frogger-spelletje, blijven we gewoon rustig wachten totdat we veilig kunnen oversteken. Maar dit duurt erg lang. Ondertussen houd ik in de gaten of busnummer 190 niet voorbij rijdt. We zouden dat toch erg zuur vinden als we hierdoor de bus missen. Dan zie ik in de verte ook twee dames oversteken. Als zij er tussendoor kunnen, moeten wij dat ook kunnen! En ja, gelukt!

Er komen verschillende bussen voorbij, maar nog geen 190. Iets verderop staat een Europese jongen. Martijn schat zelfs dat het ook een Nederlander is. Lang, blond.. dat kan niet anders. Hij komt naar ons toegelopen en met een voorzichtige hallo blijkt hij inderdaad ook Nederlands. Hij heet Marco en is voor zijn werk hier in Abu Dhabi. Hij zit er al bijna een week, maar de papieren welke hij nodig heeft (visa etc) laten erg lang op zich wachten. De Emiraten willen niet echt meewerken. Althans, ze willen wel meewerken, maar wel op hun langzame tempo. Hij werkt bij een Nederlandse baggermaatschappij en komt uit het Noorden des Lands (tussen Assen en Groningen). Aangezien hij nu niet aan het werk kan, heeft hij zichzelf maar op een week vakantie getrakteerd en is vandaag ook van plan om naar Ferrari World te gaan. We kletsen wat en dan na 20 minuten wachten komt daar eindelijk onze bus. We moeten de chauffeur 2 AED per persoon betalen. Koopje!

Weer is het een behoorlijk eind rijden. We zitten maar liefst weer een uur in de bus. En dan eindelijk, om half 2 komen we aan bij Ferrari World! Marco vraagt of hij met ons mee mag lopen zodat hij ook soms op de foto kan (en wij ook foto’s van ons samen hebben). Hij heeft namelijk geen fototoestel bij zich. Hij mocht geen fotocamera meenemen van zijn werk. Ook geen camera in z’n telefoon, geen webcam in z’n laptop. In het gebied waar hij aan het werk moest was dat streng verboden . Maarja, hij had er ook niet op gerekend dat hij verplicht een week ‘vakantie’ moest houden. Uiteraard, loop maar mee. Voor hem is het natuurlijk ook maar saai, zo alleen.

DSC_8835

Bij de kassa zien we dat alle attracties een wachttijd heeft van 5 minuten, behalve de Formula Rossa. Die heeft er maar liefst 45. Achja, dat wachten kan er ook nog wel bij. Dan krijgen we bij de kassa de vraag hoe lang Martijn is. Hij is 1.97 meter, maar Martijn zegt heel nonchalant 1.93 meter. Er blijken namelijk restricties op veel attracties te zitten. De meeste hebben een restrictie van 1.95 meter. Woeps. Zo ook de Formula Rossa dus. Hmz… Zelfs de carrousel heeft een restrictie van 1.95m. Uh?! Maar we laten onszelf hier niet door tegen houden. We doen net alsof onze neus bloed en kopen gewoon een kaartje.

DSC_8844

Uiteraard gaan we als eerste naar Formula Rossa, dé snelste achtbaan ter wereld. Met een acceleratie van 240km/h in 4 seconde vlieg je 52 meter de lucht in. Niet zo hoog en stijl als bijvoorbeeld de Kingda Ka of de Top Thrill Dragster in Amerika, maar wel wat harder dus. De wachttijd is inmiddels opgelopen naar een uur. Maar we laten onszelf hierdoor niet tegenhouden. We gaan gewoon maar wachten dan. Hij ziet er spectaculair uit, maar we ergeren onszelf wel aan het feit dat men zo ontzettend traag werkt. Althans, het instappen duurt steeds zo ontzettend lang. Dit komt doordat er hier behoorlijk veel vrouwen met een hoofddoek rondlopen en zij moeten een speciale muts op, zodat hun doek niet gaat wapperen of eraf vliegt. Maar wat een getreuzel weer steeds van die vrouwen. Zet gewoon op en ga zitten!

DSC_8859

Na iets meer dan een uur wachten zijn we dan eindelijk aan de buurt. De rij voor de eerste rij is iets wat te lang naar onze zin en we worden op de achterste rij gezet, rij 8. We zien in de verte wel een meetlat staan, maar Martijn gaat er een beetje bij hangen. Zo lijkt hij niet zo lang. We krijgen een brilletje op, zodat we geen vliegjes of iets dergelijks in onze ogen krijgen tijdens de rit (of dat onze ogen eruit kunnen poppen, ik weet het niet?) en mogen instappen. Yes, het is ons gelukt. We zitten er beide in! Dan worden we naar voren gereden, zien de verkeerslichten op groen springen en: gaaaaaaan! Maar nog voordat we de eerste heuvel bereiken, voel ik dat mijn bril van mijn hoofd af wil. Nee, dat wil ik niet, ga eens terug bril. Ik zet mijn bril weer goed en laat los… en floep, alweer lijkt het alsof hij van mijn hoofd af wil. Ik houd hem maar goed vast. Maarja, hierdoor heb ik wel een gedeelte onbewust van de baan gemist. Erg jammer… maar gelukkig voel ik wel dat hij erg lekker moet zijn geweest. Bij de uitgang zien we een kraampje staan waar je de gemaakte foto tijdens de rit kunt kopen. Omgerekend voor een euro of 35 met een mooi framepje. We twijfelen even, want goedkoop is het niet. Maar we kopen hem toch. Zo iets wil je eigenlijk wel hebben. Toch?

DSC_8901

Onze magen beginnen wat te rommelen en we gaan op zoek naar wat eten. We komen uit bij de Italiaanse keuken. We bestellen beide wat pretparkpasta en Marco een lasagne. Het smaakt ons prima. Na de lunch lopen we meteen door naar de andere achtbaan welke dit park heeft: Fiorano GT Challenge. Ook deze baan heeft een restrictie van 1.95m maar Martijn mag ook gewoon hier instappen. Het is een soort duelingbaan, maar volgens mij wordt er niet echt gekeken wie er gewonnen heeft. Het zijn drie Ferrari’s aan elkaar en wordt een paar keer tijdens de rit gelanceerd. Niet zo hard als de Formula Rosso uiteraard, maar toch best een leuk baantje. Uiteraard doen we ook de andere kant een keer.

DSC_9001

Dan lopen we naar de attractie daarnaast: Speed of Magic. Voor de Floridakenners, dit is een soort Spider-Man attractie. Je zit in een rijdend karretje met een 3D brilletje op. Doordat het karretje ook wat beweegt, krijg je een heel apart soort van simulatie gevoel. Het thema is uiteraard de Ferrari. In de pre-show krijg je te zien dat een jongen een computerspelletje speelt op zijn Nintendo en dan komt zijn vader langs. Hij heeft een Ferrari en vraagt aan zijn zoon of hij ook een stukje mee wil rijden. Uiteraard wil hij dat. Hij doet zijn schoenen aan, maar ondertussen is het spelletje van zijn Nintendo levend geworden, want het wezentje van het spelletje wil de sleutels van de Ferrari hebben. Dan ziet de jongen dat zijn spelletje levend is geworden. En hij moet naar de computerwereld om de sleutel terug te pakken.

Dan belanden we in het karretje en gaan we dus als het ware achter het wezen aan om de sleutel te pakken. Helaas is het niet zo’n denderde kwaliteit en schud het karretje ook niet echt mee, maar goed.. het idee is leuk.

De attractie daarna wordt: Made in Maranello. Weer stappen we in zo’n zelfde karretje als bij Speed of Magic, maar dan zonder 3D bril. We krijgen een rondreis door de wereld van Ferrari: hoe wordt deze gemaakt. Erg interessant, maar voor de Ferrariliefhebbers natuurlijk nóg interessanter.

Inmiddels is het bijna 5 uur en zien op de plattegrond dat dan de show La Gara begint. Op de monitoren welke in het park hangen, lijkt het op een soort Cirque du Soleil. Maar al snel zien we dat het podium maar even snel in elkaar is gezet, achterin het park. Dit kan niet veel goeds betekenen qua niveau. Maar  de show is aardig. Wat we al dachten, niet op het niveau van Cirque du Soleil natuurlijk, maar we vinden hem toch best aardig.

DSC_9133

Dan is het half 6 en besluiten we om weer terug naar Dubai te gaan. We hebben tenslotte nog een lange reis voor de boeg. Maar ik stoot Martijn aan. Zullen we toch nog even kijken hoelang de wachtrij bij Formula Rossa is? Dit blijkt maar 20 minuten te zijn. Uiteraard gaan we hem dan nog een keer doen. Bedoel, we zijn er nu toch. Toch?
Ditmaal stappen we wel voorin. We krijgen weer een brilletje op. Dit keer stop ik het touwtje onder mijn haar, in plaats van gewoon over mijn haar, zoals een petje. We worden weer gelanceerd en… Wauw… Wauw wauw wauw! Voorin is hij zo veel meer intenser. Ik probeer mijn big smile in stand te houden, maar dit lukt gewoon niet. De wangen gaan van floep, floep, floep… wat gaat hij hard! Dit is gewoon ongelooflijk, dat ze zo iets kunnen verzinnen om te maken.

Helemaal overdonderd en met verwilderd haar stappen we uit. Jeetje, wat gaaf zeg! Nu we helemaal voorin zaten en de duimpjes omhoog hadden (ofja, wel bij de beugel, want handen omhoog lijkt ons niet zo slim met deze snelheid), hadden we eigenlijk liever deze foto gewild. Brutaal als we zijn vragen we of we de foto mogen omruilen. En dit mag! Helemaal tevreden lopen we naar de uitgang.

IMG_2339

Marco trakteert ons op een cappuccino van de Starbucks. Hij is erg blij dat hij nu toch nog een paar foto’s van zichzelf heeft.
De bus komt een goed 20 minuten wachten en gaan dan weer voor een uurtje plat. Iets na 8-en komen we aan bij het busstation van Abu Dhabi. We lopen naar binnen om een kaartje te kopen voor Dubai, maar er zit niemand achter de balie. De man voor ons zegt ons dat die even weg is om te gaan bidden. Uiteraard, waarom ook niet. De rij wordt als maar langer en een minuut of 5 á 10 later kunnen we een kaartje kopen. De bus naar Dubai is snel gevonden en kunnen meteen instappen. We nemen afscheid van Marco en wensen hem een goede werkweken. Hij is hier nog voor minstens een week of 6.

Ook tijdens de 2-uur durende rit naar Dubai gaan de ogen weer even dicht. Om half 11 zijn we dan eindelijk weer in Dubai. We nemen de metro terug naar de Mall of the Emirates. Onze magen beginnen toch best wel weer wat te knorren. We hebben natuurlijk nu geen avondeten gehad, maar om nu nog uitgebreid te gaan eten is natuurlijk waanzin. We zien dat de foodcourt in de mall nog geopend is. We kopen bij KFC een bordje met gefrituurde garnalen. Dit gaat er goed in!

En dan eindelijk, om 12 uur, zijn we weer terug in ons hotelkamer. Mijn voetjes hebben het goed lang volgehouden. Vanochtend de blaren doorgeprikt en dat was een verademing. Maar nu beginnen ze toch weer pijn te doen. Snel naar bed en naar dromenland!

Morgen worden we om 15.00 uur opgehaald voor een jeepsafari door de woestijn. In de ochtend en vroeg in de middag zijn we nog van plan om weer richting de Dubai Mall te gaan. We willen daar namelijk Souq al Bazar nog even bezoeken.

Geplaatst in Verslag | 12 reacties

Dag 05 – Bur Dubai, Deira en Wonderland

Om 08.00 uur worden we wakker van de wekker. Uiteraard blijven we nog heel even dommelen. We kleden ons aan, ontbijten en gaan dan op pad. Met de metro gaan we richting downtown. Bij Khalid Bin Al Waleed stappen we over op de andere lijn, om vervolgens een halte verder, bij Al Fahidi, weer uit te stappen. Vanaf hier lopen we richting de Creek in de wijk Bur Dubai.

Je merkt goed dat je door een Islamitisch land loopt. Overal staan Arabische teksten. Onbegrijpelijk hoe je hier woorden uit kunt halen. Gelukkig staat het er vaak ook in gewone letters ernaast, maar dat Arabische schrift ziet er echt ingewikkeld uit. Veel lange strepen en puntjes. Verder ook veel bekabeling, airco’s en schotels aan de gebouwen.

Als eerste van ons to-do lijstje lopen we langs de Bastakiya:

Dit is één van de oudste en sfeervolste erfgoedgebieden van Dubai. U wandelt hier door de stegen tussen oorspronkelijke, gerestaureerde binnenplaatshuizen, waarvan vele zijn gekroond met barjeel (windtorens), één van de eerste vormen van airconditioning. Het gebied is een cultureel knooppunt geworden van de stad, waarbij van veel gebouwen kunstgaleries of cafés zijn gemaakt.

Tot zo ver de informatie uit ons reisgidsje.
Het is nog vrij rustig en we lopen een paar kunstgaleries binnen.

DSC_8645

DSC_8612

Daarna lopen we via de Creek richting het Dubai Museum. We pikken nog een stukje van de textiel souk mee. Wat een boel stoffen hebben ze hier. Veel verschillende kleuren en soorten. Dan komen we aan bij de Dubai Museum. Deze is gehuisvest in een 18e-eeuws fort. We lopen in eerste instantie verkeerd en komen uit bij de uitgang. Een man wijst ons de juiste weg naar de ingang en we kopen een kaartje. Dit kost ons maar liefst 3 AED per persoon, ofwel 0,62 euro. We lopen eerst wat door het fort en gaan dan ondergronds naar het museum. We vinden het erg interessant. Vooral het ‘Fata Morgana’ gedeelte. Ofwel: poppen/beelden die het verhaal vertellen. Tekst en uitleg staat er in het Engels bij.

DSC_8670

Daarna een wat saaier gedeelte, waar de opgravingen van Dubai liggen. Daar lopen we dan ook snel doorheen. Uiteindelijk zijn we toch bijna een uur binnen geweest. Dubai zelf, de grote stad, bestaat nog niet zo heel lang, maar toch hebben ze al best veel geschiedenis.

Via de Old Souk, heel veel zut, komen we weer bij de Creek uit. We willen graag met de watertaxi naar de andere kant, maar de watertaxi-station waar we nu uitkomen, gaat niet naar de juiste plaats aan de andere kant. We lopen dus nog een stukje verder en zien dan een iets grotere opstapplaats voor de watertaxi. We bekijken welke we moeten nemen, maar veel tijd om te kijken krijgen we niet. We worden als ware letterlijk in een boot geduwd. Maar gaat deze dan wel naar de juiste bestemming? We vragen het na, maar het mannetje is te druk bezig om zijn boot vol te krijgen. Een meisje, ook toerist lijkt het, klopt op mijn schouder en zegt ons dat de boot inderdaad naar Deira Old Souk brengt. We stappen in en de boot vaart weg. We genieten van de vaart, al weten we niet of we goed varen natuurlijk. Maar wat kan ons het schelen, we zitten op een boot welke vaart. Super leuk. Dit tochtje kost ons overigens 1 AED per persoon, ofwel 21 cent.

DSC_8698

Als we aanmeren aan de Deira-kant, zien we dat we inderdaad bij de Deira Old Souk zijn. Mooi! Vanaf de boot steek je de straat over en je loopt vrijwel direct de kruidensouk in. Allemaal specerijen in zakken en bakken. Het ruikt erg lekker. Je wordt wel meteen aangesproken, maar we kopen uiteraard niets. Ze herkennen dé Nederland uiteraard ook hier: kijkuh, kijkuh, nie kopuh!

DSC_8724

Helaas zijn er veel deuren gesloten en loopt de kruidensouk over in de Deira Old Souk waar veel, heel veel troep aangeboden wordt. Snel lopen we door.

Twee straten verder lopen we de Gold Souk in. Wat een bling-bling allemaal… Echt heel veel goud! Armbanden, kettingen, horloges, ringen… noem maar op, allemaal van goud! Het zal vast allemaal goedkoper zijn als in Nederland, maar aangezien ik niets van goud draag (alleen zilver), kopen we hier niets.

DSC_8735

Dan gaan we op zoek naar de fruit- en vissouk. Deze souk is wat verder lopen. Na een minuut of tien komen we aan bij de souk. Als eerste lopen we door het fruitgedeelte en dan komen we uit in het visgedeelte. Maar er is geen vis meer te bekennen. Een man spreekt ons aan en zegt ons dat de vis alleen maar vroeg in de ochtend te koop is. Oh, logisch ook natuurlijk! Daar hadden we niet aan gedacht. Vis wordt ’s nachts gevangen en dan vroeg in de ochtend verhandeld. Wel hebben ze nog gedroogde vis in de verkoop.

DSC_8740

DSC_8747

Naast de vissouk ligt de Palm Deira Metro. Twee haltes verder stappen we weer uit, bij Al Rigga. Vanaf hier lopen we naar de rotonde met een klokkentoren. Een erg apart kunstwerk. Erg handig ook voor de tijd, het is inmiddels kwart voor vier.

DSC_8756

We lopen weer terug naar de metro en stappen dan uit bij Dubai Healthcare City. Vanaf hier is het nog een minuut of 10 lopen naar Wonderland. Op de site van RollerCoasterDataBase hadden we gezien dat er in Wonderland twee achtbaantjes zijn. Geen spectaculaire, maar wel weer twee om onze coasterlijst mee aan te kunnen vullen. Het is even zoeken, maar zien dan de achtbaan. Maar wat is dat nu? Hij lijkt wel dicht. Als we naar de rest van het park kijken, lijkt dat ook vrij dicht. Het lijkt zelfs alsof het een jaar al niet meer open is geweest. Gatsiedarrie zeg.

DSC_8767

We lopen naar de ingang om te kijken of er iets van informatie staat of dit themaparkje al lang dicht is. Maar we zien wel iemand achter de kassa zitten en ook een mannetje bij het poortje. Uh? De man achter de kassa vertelt ons dat ze gewoon open zijn hoor. Wij vertellen hem dat we eigenlijk alleen de achtbanen willen doen en vragen of deze ook open zijn. Ja hoor, is zijn antwoord. Hij rekent uit hoeveel ons dat dan gaat kosten. Je betaalt namelijk wel entree van maar liefst 15 AED en dan de attracties los. De ene achtbaan kost ons 20 AED en de andere 10. Omgerekend betalen we dus een euro of 9 per persoon om naar binnen te mogen en twee achtbanen te doen. Prima hoor. We vragen hem of ze nu speciaal voor ons de achtbanen moeten openen, maar er blijken nog twee families in het park te zijn. We lopen naar binnen en zien de twee families niet. Hoe eng is dit zeg, een ontzettend leeg en verlaten park.

DSC_8772

We lopen als eerste naar de Spinning Coaster, ofwel een standaard Wilde Muis. Een man loopt vanaf de eerste attractie welke we tegen komen mee naar de achtbaan. Blijkbaar is dit gedeelte onder zijn hoede. Kan me voorstellen dat je met zo’n leeg park niet bij elke attractie een medewerker zet. We worden verzocht om in het tweede karretje plaatst te nemen. De eerste kar gaat er vandoor.

DSC_8776

Wij maken onze riemen vast en de man wil dan onze beugel dicht doen, maar deze blijft niet vastklikken. Provisorisch worden deze beugels met de andere riemen vastgemaakt. Gelukkig gaat de achtbaan niet over de kop, anders lijkt het ons wel erg gevaarlijk. Maar met een Wilde Muis achtbaan durven wij het wel aan om op deze manier een ritje te maken. De baan zelf is niet echt soepel, maar pijn doet hij ook niet. Daarna lopen we weer naar het middenplein. We hebben ondertussen al behoorlijk wat honger gekregen. We hebben totaal niet geluncht en omdat het inmiddels alweer vijf uur is, willen we eigenlijk niet uitgebreid gaan eten. We hebben tenslotte een all-you-can-eat sushi diner gepland. We kopen wat frietjes om te delen en kunnen er dan weer tegenaan.

DSC_8788

De tweede achtbaan is een standaard Vekoma Junior Rollerskater. Hij rammelt behoorlijk, maar leuk is hij wel. Dan lopen we weer terug naar de uitgang. Toch iets meer als een uurtje binnen geweest. Het langst wachten was op de frietjes. Die moesten ze volgens mij nog gaan schillen. Ondertussen hebben mijn voetjes last gekregen van wat blaren. Veel gelopen vandaag. We zien een taxi en besluiten om die maar te nemen naar de Mall of the Emirates. We hebben zo geen zin meer om terug te lopen naar de metro en dan weer helemaal terug te gaan. De taxichauffeur geeft aan dat een ritje naar de Mall tussen de 40 en 50 AED is. Lijkt ons prima. Lopen hebben we echt geen zin meer in. De chauffeur rijdt behoorlijk hard, maar onderweg belanden we in een kleine file. Ondanks dat, staan we binnen een half uurtje voor de Mall. Dat hadden we nooit voor elkaar kunnen krijgen met de metro. De meter staat op 40 AED, maar geven hem 45 AED. Dat was het zeker meer dan waard, want oh oh oh, mijn voetjes.. Als we de mall inlopen, zien we dat we toevallig ook bij de juiste ingang staan voor Salmontini. Erg prettig.

Het is nog niet druk in het restaurant en we vragen na of het vandaag inderdaad all- you-can-eat sushi is. Dit blijkt inderdaad zo te zijn. We krijgen een plaatsje voor twee en we mogen dan bestellen van de kaart. Omdat men hier meer dan alleen sushi hebben (het is eigenlijk gewoon een restaurant wat toevallig op maandag dit all-you can-eat menu aanbiedt), krijgen we geen gebruikelijke invulkaart wat je bij ons in Nederland hebt bij het all-you-can-eat concept. We mogen gewoon van de sushikaart bestellen, zoveel we willen. Na vijf rondes en 15 verschillende sushi’s verder houden we het voor gezien. Dit smaakte ons erg goed! Sommige sushi’s zijn gewoon kleine kunstwerkjes!

IMG_2327

IMG_2329

IMG_2304

We lopen weer terug naar ons hotel via de mall. Dat wil zeggen, Martijn loopt en ik kreupel wat. Mijn voeten willen écht niet meer… Iets na half 9 zijn we weer op onze hotelkamer. Snel de schoenen uit. Ik laat ze wat tot rust komen in een warm badje. Dit lijkt te helpen. Verder begin ik uiteraard aan het verslag van vandaag en Martijn kijkt ondertussen naar de film Transporter 2, welke hier op TV is.

Morgen gaan we dan eindelijk naar de achtbaan waar deze reis uiteindelijk door is ontstaan: Formula Rosso in Ferrari World Abu Dhabi.

Geplaatst in Verslag | 14 reacties

Dag 04 – Wild Wadi Waterpark & Dhow Cruise

De wekker gaat een uurtje vroeger als gisteren, maar we sluimeren nog wat. Heerlijk, het is vakantie! We kleden ons aan en Martijn plaatst het verslag van gisteren op de weblog. Ik pak alvast de zwemspullen in en rond negen uur gaan we ontbijten.

Na het ontbijt nog even terug naar de kamer voor de gebruikelijke tandenpoets en met de zwemspullen lopen we naar beneden. Vanuit het hotel gaat er een gratis shuttlebusje naar Wild Wadi Waterpark en het strand, maar hiervoor moet je minstens 24 uur van te voren reserveren. Aangezien we dit niet hebben gedaan, gaan we maar gewoon met de taxi naar het waterpark. Zo duur zijn deze hier toch niet.

Er staan genoeg taxi’s naast het hotel. De Dubai taxi’s hebben verschillende kleuren daken: rood, oranje, geel, groen, blauw en roze. Deze laatste zijn voor alleen de vrouwen. De betekenis van de kleuren zijn eigenlijk alleen de verschillende soorten bedrijven wat erachter zit. De rode is bijvoorbeeld van de Dubai Transport, de groene is van Arabia Taxis en de gele van National Taxi’s. We worden geacht de gele te nemen. We vragen hoe duur een ritje naar Wild Wadi Waterpark is en de chauffeur zegt ons dat dit ongeveer 15 AED is. Dat is dus 3,10 euro! Das best goeikoop, niet? Na een minuut of 10 komen we aan bij het waterpark. De teller staat dan op 13 AED, maar we geven hem toch 15 AED (het is gebruikelijk om per 5 af te ronden). Als we kaartjes bij de kassa kopen, krijgen we hun systeem uitgelegd. Je krijgt een polsbandje in de vorm van een horloge. Daarop kun je elektronisch geld storten. Ook kun je hiermee je kluisje open en dichtmaken. Martijn laat 100 AED op zijn ‘horloge’ zetten en op de mijne komt het kluisje. Daarna worden onze tassen gecontroleerd en gaan we op zoek naar een kluisje. Deze bevinden zich in de mannenkleedkamers en in de vrouwenkleedkamers. Niet echt handig, aangezien we dan niet beide bij ons kluisje kunnen. We kleden ons om en ik loop naar buiten om Martijns kleding op te halen. Hop in het kluisje en dan gaan we op zoek naar een bedje. Gelukkig is het nog niet heel erg druk.

We vinden een bedje aan de linkerkant van The Wave Pool. Een prachtig uitzicht op de Jumeirah Beach Hotel en aan de andere kant de Burj Al Arab. De ingang van dit waterpark ligt ook recht naast de ingang van dit prachtige 7*-en hotel. Ofja… 7* bestaat natuurlijk niet, ze hebben er 5, maar men vindt het wel 7* waardig. Zo exclusief dat dit hotel is. Je kunt er dus ook niet zomaar even naar toe om een foto of iets dergelijks te maken. Je zult er dan toch echt wat moeten gaan eten. Voor een lunch betaal je zo’n 122 euro,… per persoon! Onbegrijpelijk dat het toch elke dag volgeboekt is. We stallen onze spullen op het bedje en zonnen dan nog even wat. Dan gaan we te water in het grote bad. Wat ontzettend lekker warm water! Het lijkt wel een bubbelbad, zo warm. We deinen heerlijk mee met de golven. Wat hebben we het toch slecht!

DSC_8383

Na een kwartiertje zijn we toe aan wat actie. Als eerste lopen we naar de Flood River Flyer. Geen idee wat we kunnen verwachten. Op het plattegrondje lijkt het net een hele lange glijbaan, maar al snel wordt duidelijk dat het meer is als alleen een glijbaan. Je wordt telkens omhoog ‘gelanceerd’ met stroming op een band (wateraandrijving). Heuvel op, heuvel op… nog meer omhoog en dan weer naar beneden. Dan kom je in een soort van tussenstuk en weer ga je zo omhoog glijden. Je hoeft je band niet af, want de badmeesters sleuren je gewoon mee naar de volgende slide. Voor de Florida fans: het lijkt een beetje op crush ‘n’ gusher, maar dan nog leuker! En vooral veel langer! Daarna komen we uit in de Lazy River. Heerlijk dobberen we een rondje. Het is alleen wel erg koud in de schaduw zeg. Of koud… dat is ook maar relatief, bedoel… ik ken een land waar het momenteel rond de -9 is. Dus hoezo hebben we het koud?

DSC_8449

Dan komen we uit bij een andere ingang van de slides. De White Water Wadi, deze blijkt nóg langer te zijn dan de Flood River Flyer. Hoe krijgt men dit verzonnen? Dit is echt een geweldige attractie! Later lezen op het plattegrondje ook dat de Flood River Flyer zes van zulke glijbanen heeft en de White Water Wadi maar liefst 11! Op een gegeven moment heb je ook een geweldig uitzicht richting de zee en de Burj Al Arab. Maar je sjeest er wel erg snel door, dus echt veel zien we niet van het zeilschip.

Dan komen we weer bij een tussenstuk. Vanaf hier heb je ook weer mooi zicht op het zeilschip. Daar staat ook een digifotograaf. Erg handig, want zo kun je tenminste ook nog eens een keer samen op de foto. Wij hebben tenslotte geen waterdichte camera. Voor elke foto krijg je een polsbandje met een code. Hiermee kun je bij het winkeltje de foto’s bekijken en dan eventueel bestellen.

Na deze Master Blasters lopen we naar Tantrum Alley en Burj Surj. Twee glijbanen waarbij je op een grote band zit. Met de ene band ga je door verschillende trechters en de ander gaat steeds door draaikolken. Vooral degene waarmee je door de trechters gaat is erg leuk. Erg intens ook! Dan gaan we weer terug naar onze bedjes. Weer even van het zonnetje en een smoothy genieten. Een goed uur later, en wat roder, doen we de White Water Wadi Master Blaster nog twee keer. Deze glijbaan werkt eigenlijk best verslavend.

DSC_8493

Maar omdat we ook wat foto’s willen maken, lopen we weer terug naar ons bedje. Beetje opdrogen en dan haal ik het fototoestel op. We lopen een rondje en klimmen dan de toren bij Burj Surj op. Vanaf hier heb je namelijk een onwijs mooi en goed uitzicht op de Burj Al Arab. We zijn niet de enige die op dit idee zijn gekomen. Er staan nog meer mensen die vanaf hier een foto willen maken.

DSC_8441_ps

Na een rondje fotograferen halen we onze spullen van het bedje en gaan we omkleden. Het is inmiddels kwart over 4 en aangezien we vanavond ook nog een Dhow Cruise hebben (we worden om kwart voor zeven opgehaald), willen we niet al te laat terug in het hotel zijn. Zo kunnen we ook nog wat douchen, zodat we heerlijk fris bij het diner op de boot kunnen verschijnen. We lopen naar het winkeltje om onze digitale foto’s te bekijken. We hebben maar liefst 10 bandjes verzameld! We vinden er vier erg leuk, maar om ze nu allemaal te kopen… Het blijft toeristisch hier, dus de foto’s zijn wel vrij duur. Omgerekend zo’n 23 euro per stuk. We houden het daarom ook maar bij eentje. Toch leuk, zo’n aandenken.

Eenmaal buiten het park gaan we in de rij staan voor een taxi. Helaas zijn ze allemaal weg, dus we moeten even wachten. Na een minuut of 10 kunnen we instappen. Ditmaal in eentje met een blauw dakkie. Een goed 10 minuten rijden arriveren we bij ons hotel. Ditmaal kost onze taxirit 12,50 AED, maar ook hier geven we hem 15 AED. Eenmaal op de kamer frissen we onszelf op en lezen wat op het internet. Leuk al die reacties op onze blogs!

Iets na half 7 lopen we naar beneden. Er staat al een mannetje met een auto klaar. We mogen met hem meerijden in een SUV in plaats van zo’n standaard ophaalbusje. Lekker luxe dus. We stappen helemaal achterin op twee stoelen. In feite in de kofferbak dus. We halen nog twee andere stelletjes op welke een hotel hebben wat nog iets verder weg ligt. Dan rijden we door de drukke avondspits richting de Dubai Creek aan de Deira kant. We worden daar om half 8 afgezet, maar voordat iedereen op de boot is en we weg varen, is het alweer bijna half 9. We bestellen een fles rode wijn en per tafel wordt er uitgelegd wat er waar staat van het buffet. Wij zitten boven met plastic ramen en beneden hebben ze gewoon dichte ramen. Beneden is het een stuk warmer als boven, maar we zijn geen watjes. Met een vestje aan is het goed vol te houden. Al heeft Martijn geen lange mouwen T-shirt bij zich, dus het is afzien voor hem.

DSC_8528

Beneden staat zowel soep, salade, hoofdgerecht en de toetjes klaar en wij boven hebben alleen de soep, salade en de toetjes. Voor het hoofdgerecht moeten we naar beneden, maar de medewerkers van de boot brengen met alle liefde de bordjes veilig naar boven aan je tafel.

We beginnen met een soepje, champignonsoep. Heerlijk met een broodje en een soepstengel. Daarna wat salade. Er staan verschillende soorten. Ook veel wat we niet kennen. Maar we scheppen overal één lepel van op. Vooral de kip tandori smaakt ons erg goed. We scheppen daar uiteraard nog een keer van op. Wel erg pittig overigens. Dan lopen we naar beneden. Jee, wat is het daar warm zeg. Eigenlijk helemaal niet zo lekker. Heel benauwd ook. We scheppen van alles op ons bordje: rijst, spaghetti, vis, wat saus… Martijn schept daarna nog een keer op, maar persoonlijk vond ik de salades lekkerder.

IMG_2295

IMG_2300

Ik probeer ondertussen wat foto’s te maken langs het plastieken doek heen. Dit is een medewerker opgevallen en hij vraagt of hij het doek wellicht open moet doen. Oh, dat is een idee. Dan kunnen we gewoon makkelijk foto’s maken. Daardoor waait het wel wat harder er doorheen, maar we krijgen zo wel beter het idee dat we op een boot zitten. We zitten aan de kant van Bur Dubai. We varen langs verschillende souks en een grote moskee. Na het hoofdgerecht beginnen we aan wat toetjes. Limoentaart, baklava en één of ander prutje wat uiteindelijk het lekkerst is van de toetjes. Een soort notenbrei. Heerlijk!

We varen de Creek af naar de uitmonding. Dan varen we nog langs de Deira Palm, maar daar is niets van te zien. Dit project is ook nog niet helemaal af, dus er valt daar ook nog niet veel van te zien. Zeker in het donker is er vrij weinig van te zien. We draaien weer om en ons uitzicht is dan de wijk Deira. Verschillende mooie gebouwen komen voorbij.

DSC_8570

We drinken onze wijn op en meren dan weer aan. Kwart over 10. Bijna twee uurtjes gevaren dus. Niet veel later zitten we alweer met dezelfde twee stelletjes in de auto en worden we een goed twintig minuten later afgedropt bij ons hotel. We vermaken onszelf nog met wat internet en gaan dan weer heerlijk onder ‘de wol’.

Morgen staat downtown Dubai op de planning. De wijken Deira en Bur Dubai. Eigenlijk waar we vandaag dus langs gevaren hebben, gaan we morgen overdag bekijken met de benenwagen. En ’s avonds gaan we All-You-Can-Eat Sushi doen bij Salmontini in de Mall of the Emirates

Geplaatst in Verslag | 13 reacties

Dag 03 – Burj Khalifa & Dubai Mall

Om 9.00 uur gaat de wekker, maar we snoozen een paar keer voordat we werkelijk op staan. We hebben heerlijk geslapen. Dat was ook wel te verwachten na een nacht niet geslapen te hebben. We kleden ons aan en gaan dan naar beneden. Na een half uurtje zijn we klaar met ontbijten (ontbijtbuffet, dus dat is makkelijk kiezen). We gaan weer terug naar de kamer om het verslag van de eerste twee dagen te publiceren. Dan pakken we de spullen en gaan dan op weg naar Burj Khalifa.
Het metrostation is een goed 800 meter lopen. Je kunt via de mall, maar ook via de buitenkant rondom. We kiezen voor het laatste, maar al snel komen we tot de conclusie dat we morgen maar weer gewoon via de mall naar het station lopen. Wat is het warm zeg! Maar we klagen niet, nee nee… In Nederland ligt er tenslotte sneeuw! Als we bij de metro zijn aangekomen, kopen we een dagkaart. Dit kost ons 14 AED per persoon, omgerekend dus 2,89 euro. Niet duur dus, al zeg ik het zelf!
De metro arriveert na een minuut of 3 wachten. Ons metrostation heet Mall of the Emirates, nummer 32. En we moeten naar nummer 25, Burj Khalifa/Dubai Mall. Het is een goed 10 minuten rijden.

Als we uitstappen moeten we nog een minuut of 10 lopen richting de toren. En dat in de hitte… We lopen in eerste instantie niet helemaal goed en komen uit bij het Residance Hotel. We vragen het aan een mannetje wat erbij staat en hij verwijst ons een stukje terug en dan richting de Dubai Mall. Binnenin is dan de ingang voor At the Top.

DSC_7910

Als we bij de Dubai Mall aankomen, moeten we ook weer even zoeken. We zijn via de parkeergarage naar binnengelopen en daardoor komen we niet meteen goed uit voor de kassa’s van Burj Khalifa. Eenmaal gevonden sluiten we aan bij de kassa, maar als we aan de beurt zijn, horen we dat we naar een andere counter moeten, omdat we van te voren al kaarten hebben gereserveerd. We hoeven alleen maar de kaarten op te halen, niet nog te kopen. Klinkt eigenlijk best logisch. Het is tien voor 1 als we naar binnengaan. We moeten nog even wachten voordat we met de lift naar boven gaan. We benutten onze tijd met het maken van foto’s en dan kunnen we naar binnen.

DSC_7923

Met de lift naar boven… naar verdieping 124. Dit is niet helemaal bovenin. Nee, dit is slechts nog maar op de helft van de toren, op een hoogte van 452 meter. Verder mogen we helaas niet.
We stappen uit en lopen dan recht op het observatiedek af. Wat een uitzicht. Vooral heel veel woestijn hahaha… Maar verderop ook hoge gebouwen.

DSC_7959

Alsof je naar de skyline van één of andere grote stad kijkt. Als je recht naar beneden kijkt, zie je de Dubai Fountains. Vanaf 19.00 uur is daar elk half uur een show van een minuut of 5 te zien. Uiteraard staat deze ook op onze planning. We zullen dus de hele dag in deze omgeving moeten verblijven. We lopen een rondje en het uitzicht naar de Burj Al Arab is helaas niet zo mooi. Vooral veel smog. Na drie kwartier zijn we uitgekeken en gaan we weer naar beneden. In de souvenirsshop vinden we nog een leuk cadeautje voor Anne, de kleine van vrienden van ons.

DSC_7993

Dan lopen we naar de foodcourt. Een lunch gaat er wel in. We kopen een broodje bij Nordsee. Martijn neemt een broodje met garnalen en ik eentje met haring.
Na de lunch lopen we wat rond en zien we een plattegrond. Jee, wat is het groot zeg! De Dubai Mall telt 1200 winkels en ook genoeg ander vermaak. Zo heb je hier ook een aquarium met het grootste kijkvenster ter wereld en Sega Republic, waar een achtbaan te vinden is!
Eerst lopen we naar het aquarium. Jeetje zeg, dat is een mooi gezicht. Ontzettend groot! Erg indrukwekkend ook. We kopen een kaartje voor het aquarium en de Underwater Zoo. Deze laatste bevindt zich twee etages hoger. Het aquarium is erg leuk. Het is een halve cirkel waar je onderdoor kunt lopen. Veel haaien liggen heerlijk te rusten op de boog. Zo kun je ze van heel dichtbij zien.

DSC_8051

Daarna lopen we naar de Underwater Zoo. Ons kaartje is inclusief een tour achter de schermen. Deze begint om half 4 en aangezien het kwart over drie is, lopen we een beetje rond bij de ingang. Om half vier komt er een gids en we lopen met een man of 7 met hem mee. Het zal een minuut of 10 duren. We lopen naar de plek waar de duikers in het aquarium kunnen. Vanaf hier worden de vissen ook gevoerd. Ook bevindt hier het laboratorium waar zieke dieren nagekeken worden. We vinden het erg interessant! Daarna lopen we weer verder door de onderwater zoo en komen uit bij de pinguins. Erg lief!
Iets na vieren lopen we weer verder door de Dubai Mall. We gaan meteen naar de Sega Republic, want we willen natuurlijk een coaster credit erbij hebben. We vragen na wat voor kaartje we het beste kunnen kopen. Je hoeft namelijk geen entree te betalen, maar je betaalt de attracties apart. Aangezien we ook nog best wat andere dingen willen doen dan alleen de achtbaan, kopen we een kaartje waar 25 ritten op staan. Dit kaartje kunnen we namelijk delen met zijn tweeën. Ofwel, we kunnen ieder 12 attracties/spellen doen en dan hebben we er nog eentje over.
Uiteraard lopen we als eerste naar de achtbaan: Spin Gear. Dit is een soort muis-achtbaan, met draaiende karretjes. Het is totaal niet druk en mogen meteen instappen. We vinden hem enorm leuk. Hij spint heerlijk hard, om er duizelig van te worden. Daarna doen we een jungle tochtje, een simulator. Hij haalt het niet met een Disney of een Universal simulator, maar leuk is hij wel.

DSC_8198

Daar tegenover staat de Half Pipe. Deze hebben wij in Japan ook gedaan. Je staat dan met zijn tweeën op een grote plank en slingert dan van links naar rechts. Je neemt het op tegen een ander team en de bedoeling is om zoveel mogelijk punten te halen. Deze krijg je door middel van zoveel mogelijk bewegen op de plank als je boven bent waardoor hij rondjes draait. Als je dan weer in het midden recht staat, krijg je punten. Uiteraard winnen we! Maar we zijn wel bekaf.

DSC_8219

Om een uur of 6, en 15 spelletjes/attracties verder, lopen we weer door de Dubai Mall. We hebben honger gekregen en bekijken wat het aanbod aan restaurants is op het plattegrondje. Wat zien we daar nu weer staan? Een Outback Steakhouse? Gaaf! Maar ook de TGI, PF Changs, Red Lobster en Texas Roadhouse zijn hier te vinden. Maar als ik op mijn to-do lijstje kijk, zie ik dat ik een Dim Sum restaurant genoteerd heb, welke in deze mall zit. Daar hebben we eigenlijk ook wel zin in. Ping Pong heet het restaurant. Deze is gevestigd in de kelder. We kijken op de menukaart en zien een menu-voor-2 staan. Dit zit er erg lekker uit, maar er staat wel een gerecht bij met cocos en dat lust ik niet. We vragen na of we daarvoor iets anders in de plaats mogen nemen en dit kan. Prima, tafeltje voor twee alsjeblieft!

Het diner is inclusief een mocktail, ofwel een cocktail zonder alcohol. Ik krijg de aardbeiversie en Martijn de limoenversie. We beginnen met citroenkroepoek en bladerdeeg met eendenvulling. Maar al snel komt ook de rest. Help, de hele tafel staat plots vol! Wat ziet het er lekker uit zeg.

IMG_2263

Als we het allemaal op hebben, krijgen we ook nog een toetje. Ik krijg de chocoladebrownie met mango-ijs en Martijn de bananenmuffin met cocos-ijs. Na het eten is het kwart over zeven. We lopen nog wat rond en om iets voor acht lopen we naar buiten waar zo de fonteinen een show weggeven. Helaas is het al behoorlijk druk. We kunnen nog maar net iets zien. Na een minuut of 5 is het afgelopen. We besluiten om te wachten op de volgende show en lopen over de brug welk de Dubai Mall verbindt met de Souk Al Bazar. Vanaf hier heb je prachtig uitzicht op de fonteinen. We staan zo alleen wel een beetje op de tocht, waardoor het toch wel wat frisjes is. We hebben beide geen vest of iets dergelijks bij ons. Dan om half 9 beginnen de fonteinen weer te dansen. Wat een geweldige show! Iets andere muziek als om 8 uur.

DSC_8255

Na de show lopen we weer terug naar de metro. We lopen buitenom de mall heen. Behoorlijk wat gelopen vandaag. Dat heb je eigenlijk niet echt door doordat je steeds wat slentert, maar de voeten voelen we wel hoor. Niet alles van mijn lijstje kunnen doen vandaag, maar dat komt vast nog wel deze week. Had graag de Souk Al Bazar zelf ook nog bezocht.

Om half 10 hebben we de metro weer terug naar de Mall of the Emirates. Daar kopen we ook nog even wat drinken bij de Carrefour. We kopen twee grote flessen water en een fles Mountain Dew. We zijn verbaast hoe goedkoop dat eigenlijk is. Een fles Mountain Dew van 2.25 liter kost hier 5 AED. Dit is omgerekend dus zo’n 1,03 euro! Water van 1.5 liter kost 27 cent.

Als we weer terug in onze hotelkamer zijn, tik ik het verslag van vandaag en Martijn vermaakt zich met de TV. Morgen staat een heerlijke relaxt dagje op het programma. Zwemmen in het Wild Wadi Waterpark. Daar zijn mijn voeten eigenlijk best aan toe ja.

Geplaatst in Verslag | 13 reacties